KARITELA

“Tiktilaok, tiktilaok, tiktilaok,” ang tunog na madalas na naririnig ni Bong sa kanilang tahanan. Kasabay ng tunog na ito ay ang kakaibang niyang nararamdaman na wari mo’y naglalakad ang kanilang tahanan. Si Bong ay palaging nagtataka kung bakit araw-araw ay nag-iiba ang tanawin sa paligid ng kanilang tahanan. Nalaman niya mula sa kanyang tatay ang kanilang bahay pala ay isang karitela- ito ay isang kubo na may gulong na hinihila ng kalabaw, ginagamit ng kanyang amang magsasaka sa pagkuha at paghakot ng mga aning gulay o palay. Naging mahalaga ang natatanging bahay nila nang tumama ang isang malakas na bagyo, dahil lumutang ito at nagsilbing pansagip na sasakyan upang ilikas ang mga kapitbahay. Matapos ang unos, ginamit muli ang kanilang karitela upang maghatid ng tulong sa mga naapektuhan, patunay ng malakas na bayanihan sa kanilang komunidad. Dahil sa kabayanihan ng kanilang pamilya, binigyan sila ng lupang matitirhan, at sa pagdiriwang ng Kariton Festival, ipinakita ng buong bayan ang pagpapahalaga sa masaganang ani at tradisyong kinakatawan ng kanilang karitela, simbolo ng sipag, pag-asa, at bagong simula para kay Bong at sa kanyang pamilya.